کو آدم خوشبخت؟

پادشاهی پس از اینکه بیمار شد گفت:«نصف قلمرو پادشاهی ام را به کسی می دهم که بتواند مرا معالجه کند».
تمام آدم های دانا دور هم جمع شدند تا ببیند چطور می شود شاه را معالجه کرد،اما هیچ یک ندانست.
تنها یکی از مردان دانا گفت :که فکر می کند می تواند شاه را معالجه کند.
اگر یک آدم خوشبخت را پیدا کنید،پیراهنش را برداریدو تن شاه کنید،شاه معالجه می شود.
شاه پیک هایش را برای پیدا کردن یک آدم خوشبخت فرستاد.
آن ها در سرتاسر مملکت سفر کردندولی نتوانستند آدم خوشبختی پیدا کنند.حتی یک نفر پیدا نشد که کاملا راضی باشد.
آن که ثروت داشت، بیمار بود.آن که سالم بود در فقر دست و پا می زد،یا اگر سالم و ثروتمند بود زن و زندگی بدی
داشت.یا اگر فرزندی داشت، فرزندانش بد بودند.خلاصه هر آدمی چیزی داشت که از آن گله و شکایت کند.
آخرهای یک شب،پسر شاه از کنار کلبه ای محقر و فقیرانه رد می شدکه شنید یک نفر دارد چیزهایی می گوید.
« شکر خدا که کارم را تمام کرده ام من آدم خوشبختی هستم،همسرو فرزندانی نیکو دارم، کسی را نیازرده ام،
سالم هستم،سیر و پر غذا خورده ام و می توانم دراز بکشم و بخوابم و سرپناهی دارم،
چه چیز دیگری می توانم بخواهم؟»
پسر شاه خوشحال شد و دستور داد که بروند داخل و پیراهن مرد را بگیرند و پیش شاه بیاورند و به مرد هم هر چقدر
بخواهد بدهند.پیک ها برای گرفتن پیراهن مرد توی کلبه رفتند،اما مرد خوشبخت آن قدر فقیر بود که پیراهن نداشت!!!.

/ 8 نظر / 12 بازدید
محمد

سلام با تشکر از نلطفتون اگه اهل تبادل لینک هستید به من اطلاع بدهید[گل][لبخند]

گمنام

سلام ممنون از مطلب قشنگت زيبا بود

سلام این مطلبتون بر عکس برخی مطالب دیگه تون جالب بود

فریبا

سلام ممنونم از اینکه اومدی. ایام فاطمیه رو هم تسلیت میگم.

همنشین

سلام نوشته خوبی بود و آدمی رو به فکر فرو میبره و حتم دارم که خوب میدونید که قدم گذاشتن در مسیر اینکه بنده ای رو با یک نوشته کوتاه این چنینی به اندیشه وادارید چه ثوابی داره. به نظرم هر کدام از مطابتان هم شیرینی و زیبایی خاص خودشو داره هرچند که لطیفه باشه. الا ایحال شما هم چون من تشویش و پراکندگی مطالبتون بالاست. در پناه حق[لبخند]

حس پنهان

سلام.هرچند توی وبلاگ حس پنهان نظرتون رو راجع به خوشبختی ننوشتید اما این داستان بسیار زیبا جواب خوبی واسه سوال حس پنهان بود.ممنون از داستان زیبا و آموزندتون!موفق باشید[لبخند]

هر چی دوس داری صدام کن !

خوشبختی درونیست، نه بیرونی؛ از این رو به آنچه که هستیم بستگی دارد نه به آنچه که داریم... ممنون، تأمل برانگیز بود.